SÜLÜN
Hemen her yerde rastlanilan yabani güvercinlere
yapılan atışlar hariç tutulursa, avcıların en çok ıska geçtikleri uçar avlarının
başından sülün gelir.
Sülün, bilindiği gibi, sulak araziyi seçen bir kuştur. Eskiden memleketimizin birçok
yerlerinde, bilhassa sahil bölgleerinde veya buralara yakın bölgelerde yerleşmiş olan
sülüne bugün ancak Samsun, Çarşamba ve Bafra dolaylarında rastlanmaktadır.
Halen avlanılması kanunen yasak bulunan sülünün avcılar tarafından durmadan
avlanmasına rağmen, üremesine adı geçen bölgede devam ettiğini ve buradaki av
kuşları arasında birinci sırayı aldığını söyleyebiliriz.
Avcılar sülünün dişisinin kötü bir anne olduğunu ve az kuluçka verdiğini söylerlerse
de hakikatte sülün bu bakımdan keklikten daha aktiftir.
Sülün avı sonbaharda yapılır. Yaprakların henüz dökülmediği eylül ayında ve
ekim ayının başlarında sülünü avlamak, ağaçların çıplaklaştığı kasım ve
ondan sonraki aylardakine oranla daha kolaydır. Çünkü ağaçlar yapraklarını döktükten
sonra kalkan sülün ağaçları kendine siper ederekten alçaktan uçmaz, tersine hızla
yükselerek uçar.
Yüksekten uçan sülünü vurmakta en iyi uçarcılar, yani keklik avcıları bile zorluk
çeker ve başarısızlıklarının sebebini arar dururlar.